Nederland is een pluriforme samenleving. Dat wil zeggen dat visies, belangen en rechten van burgers met elkaar kunnen botsen – en dat in de praktijk vaak ook doen. Dat lijkt vragen om problemen, maar de democratische rechtsstaat biedt handvatten om de verdeeldheid van de samenleving te erkennen, daarmee om te gaan én om te zetten in een constructieve uitkomst. Het uitgangspunt is dat er nooit één minderheid of meerderheid mag zijn die macht uitoefent, zonder daarbij rekenschap te geven van de rechten en belangen van andere minder- of meerderheden. Tegenover elke vorm van macht moet daarom altijd ook minstens één vorm van tegenmacht staan: zo zorgen we voor een machtsevenwicht dat recht doet aan onze pluriforme samenleving.

Om een machtsevenwicht te bereiken en te behouden, spreiden we de macht over verschillende instituties. Schoolvoorbeelden zijn de horizontale machtsspreiding tussen de wetgevende, uitvoerende en rechtsprekende macht in de trias politica, en de verticale machtsspreiding tussen de verschillende overheidslagen, de Rijksoverheid, provincies en gemeenten, in onze gedecentraliseerde eenheidsstaat. Instituties bestaan er in gekozen vorm (zoals regering en parlement) maar ook in ongekozen vorm. Ongekozen instituties zijn staatsinstellingen zoals de rechtspraak, hoge colleges van staat en de ambtelijke dienst, maar ook maatschappelijke instituties zoals de journalistiek, wetenschap en het maatschappelijke middenveld.

Ongekozen instituties

In dit traject richt de ROB zich op de ongekozen instituties. In veel democratieën wereldwijd, en ook in Nederland, staat hun positie onder druk, terwijl ze een fundamentele rol te vervullen voor de manier waarop we samen invulling geven aan onze samenleving en openbaar bestuur. Door in gesprek te gaan met deze instituties zelf, onderzoeken wat de functies van verschillende ongekozen instituties zijn, welke praktijken, waarden en dilemma’s daarbij horen, en wat er nodig is voor deze instituties om hun rol gezagsvol uit te (blijven) oefenen. Omdat de samenleving altijd verandert, kijken we ook of instituties nog altijd dezelfde functies vervullen als enkele decennia geleden, of dat ze er functies bij hebben gekregen of hebben afgestaan.
Voor het traject beginnen we met drie deelonderzoeken waarin steeds één ongekozen institutie centraal staat: de journalistiek, de ambtelijke dienst en tot slot de wetenschap. Later volgt een overkoepelend rapport over ongekozen instituties in de democratische rechtsstaat.
 

Beeld: Richard van Elferen

Journalistiek

Ambtelijke dienst

Werkgroep

Kustaw Bessems (raadslid)

Caelesta Braun (vicevoorzitter)

Ronald van Raak (raadslid)

Javina Bijl (staflid)

Ward de Kock (staflid)

Daan Musters (staflid)